RECONSTRUCTION MAMMAIRE
De standaardprocedure voor borstreconstructie met eigen weefsel is de DIEP-flap. DIEP staat voor Deep Inferior Epigastric Artery Perforator flap, wat het bloedvat aanduidt dat de flap van bloed voorziet.
Bij de DIEP-flap wordt huid- en vetweefsel van de buik (onder de navel) verwijderd, terwijl de rechte buikspieren behouden blijven, zodat er geen verzwakking van de buikwand optreedt na de operatie.
Een onmiddellijke of primaire reconstructie van de borst wordt uitgevoerd gelijktijdig met de borstamputatie. Vaak blijft de huid behouden en hoeft alleen de "inhoud" van de borst of het borstklierweefsel te worden hersteld. Een laattijdige reconstructie (secundaire reconstructie) vindt plaats na een bepaalde tijd na de borstamputatie. In dit geval is het vaak noodzakelijk om ook de huid te herstellen.
De DIEP-flap bestaat uitsluitend uit huid- en vetweefsel dat uit de buikregio is gehaald. De buikspieren blijven intact, wat betekent dat er na de operatie geen verzwakking van de buikwand zal optreden. Daarnaast wordt er een bloedvat verwijderd dat verbonden blijft met het huid- en vetweefsel; dit bloedvat wordt een perforant genoemd.
Het verwijderde huid- en vetweefsel wordt dan getransplanteerd naar de borstkasregio. Het bloedvat in de DIEP flap wordt dan aangeschakeld (geanastomoseerd) aan de bloedvaten die lopen naast het borstbeen.
Bekijk in deze slider het verloop van een DIEP flap ingreep. Een laattijdige borstreconstructie na een eerdere borstamputatie noemt men een secundaire DIEP flap. Een onmiddellijke reconstructie op het moment van de mastectomie noemt men een primaire DIEP flap. Een primaire DIEP flap heeft als voordeel dat de oorspronkelijke huid bewaard blijft.
In de buikregio, onder de navel, wordt de huid en het vetweefsel losgemaakt van de onderliggende spieren. Dit resulteert in een huid- en vetweefsel "flap" die zal dienen voor de reconstructie van de nieuwe borst. De buikspieren blijven dus intact waardoor geen buikwandverzwakking optreedt na de ingreep.
De chirurg zal een bloedvat identificeren, bekend als een perforant, dat zowel een aanvoerend als een afvoerend bloedvaatje omvat. Deze perforant is voorafgaand aan de operatie gelokaliseerd met behulp van een angio CT-scan. De keuze valt op de meest geschikte perforant, rekening houdend met het verloop, de diameter en de vertakkingen, om een optimale bloedtoevoer naar de nieuwe borst te waarborgen. Een perforant is een kleiner bloedvat dat afkomstig is van een groter bloedvat dat zich onder de spier bevindt. Dit bloedvat "perforeert" de spier en vertakt zich in het onderhuidse vetweefsel.
De fascia (het vlies dat de spier omringt) rondom de perforant wordt zorgvuldig ingesneden, waarna de perforant voorzichtig van de omliggende weefsels wordt losgemaakt. Deze perforant wordt gevolgd doorheen de buikspier, waar men een hoofdvat tegenkomt dat verder naar de liesregio leidt. Tijdens het losmaken van de perforant worden de zenuwen beschermd en gevrijwaard om te voorkomen dat de buikspieren verzwakken.
Het hoofdbloedvat wordt gevolgd tot in de liesregio en noemt men de "deep inferior epigastric artery/vein" (DIE). Dit bloedvat wordt in de lies doorgesneden, waardoor men nu huid- en vetweefsel heeft dat nog steeds met een bloedvat is verbonden. Dit geheel staat bekend als de DIEP-flap (deep inferior epigastric perforator flap). Dit bloedvat zal nu worden aangesloten op de bloedvaten naast het borstbeen om de bloedvoorziening te herstellen. Hiervoor gebruikt men de operatie microscoop.
De DIEP flap wordt nu verplaatst naar de borstkas. Hier wordt het bloedvat van de DIEP flap aangeschakeld aan de bloedvaten die zich bevinden naast het borstbeen. Om toegang te verkrijgen tot de bloedvaten naast het borstbeen dient soms een stukje ribkraakbeen verwijderd te worden. Met microchirurgie worden de bloedvaten aan elkaar gehecht. Men gebruikt hiervoor een operatie microscoop.
Het is essentieel om de buik te sluiten zonder enige spanning. Men begint met het "ondermijnen" van het gebied boven de navel en maakt het weefsel (huid en vet) los van de buikwandspieren. Hierdoor kan dit weefsel naar beneden worden verplaatst, zodat de buik zonder spanning kan worden gesloten. Rond de navel ontstaat een litteken; de navel blijft verbonden met de buikwand en wordt opnieuw gepositioneerd.
De buiknaad wordt gesloten met een resorbeerbare op oplosbare hechting. Er dienen geen hechtingen verwijderd te worden.
De nieuw gereconstrueerde borst wordt ingericht en al zo goed mogelijk in model gebracht. Ook hier worden resorbeerbare hechtingen gebruikt.
Na de borstreconstructie wordt er zes maanden gewacht om een eerste correctie uit te voeren. Doel van deze correctie is de symmetrie tussen beide borsten te optimaliseren. Hiervoor dient de niet geopereerde borst soms gelift of verkleind te worden. Er kunnen ook bijkomende correcties uitgevoerd worden zoals volume toevoegen aan de gereconstrueerde borst of littekens corrigeren. Ook ter hoogte van de buiknaad wordt dikwijls nog een correctie uitgevoerd of vindt een liposuctie plaatst van de buikregio.
In sommige gevallen kan drie maand later een tweede correctie uitgevoerd worden; een aanvullende remodellage. Meestal wordt dan de nieuwe tepel gereconstrueerd en dikwijls kan dit onder lokale verdoving uitgevoerd worden.
Een tepelreconstructie wordt niet uitgevoerd door middel van huidtransplantatie. Men gaat de huid zelf insnijden volgens een specifiek patroon. De tepel wordt dus ter plaatse gereconstrueerd.
De reconstructie van de tepel kan dikwijls onder lokale verdoving uitgevoerd worden. Het volledige, afgetekende patroon wordt ingesneden (behalve aan de basis van de tekening langs waar de bloedvoorziening komt).
Men gaat als het ware drie huidflapjes creëren die in elkaar gehecht worden met resorbeerbare hechtingen.
Mobiliseren van de drie huidflapjes.
Mobiliseren van de drie huidflapjes en in elkaar hechten van de flapjes om de nieuwe tepel te maken.
Inhechten van de nieuwe tepel om een mooie projectie te bekomen.
De nieuwe tepel werd gereconstrueerd
Bij een keuze voor de DIEP flap wordt een angio CT scan onderzoek uitgevoerd van de buikregio. Dit dient om de bloedvaten in kaart te brengen. Dit zorgt ervoor dat men een duidelijk beeld krijgt van het verloop van de bloedvaten, de kwaliteit van de bloedvaten en toont ook de ligging aan van de bloedvaten. Het vergemakkelijkt de ingreep en geeft de chirurg als het ware een "map" van de anatomie.
De opname in het ziekenhuis is gemiddeld een vier à vijf dagen. De eerste nacht na de ingreep verblijft men op de dienst intensieve zorgen (ICU). De reden hiervoor is niet omdat dit een zware ingreep is maar omdat op ICU de doorbloeding van de nieuwe borst op regelmatige basis gecontroleerd kan worden (om het uur). De meeste revisies gebeuren binnen de 6 uren na de ingreep. De ICU is dicht bij het operatiekwartier gelegen en bij twijfel kan men onmiddellijk ingrijpen.
Het herstel nadien bedraagt zes weken. Dit betekent zes weken relatieve rust. Men vermijdt best het heffen van zware gewichten boven de 10 kg, men vermijdt eveneens best intensieve sportactiviteiten en autorijden gedurende twee weken.
Het litteken bevindt zich laag in de buikregio en rond de navel. We proberen het litteken zo laag mogelijk te plaatsen en dit hangt af van de laxiteit van de weefsels. Belangrijk is geen te grote spanning te zetten op het litteken. Indien dit het geval is plaatsen we het litteken wat hoger en corrigeren we dit in tweede tijd.
Men draagt een steunbh gedurende drie weken en men mag dagelijks douchen (geen baden). Na ontslag uit het ziekenhuis krijgt men nog een voorschrift mee om spuitjes te zetten tegen phlebitis gedurende een week. Speciale zalven of pleisters voor wondgenezing hoeven niet.
Een borstreconstructie met een DIEP flap is een veilige ingreep. De betrokken chirurg dient wel de nodige ervaring te hebben met microchirurgie. Eerst en vooral is uw gezondheid en levensstijl van belang. Roken is absoluut uit den boze en kan leiden tot afsterven van de nieuwe borst, aanzienlijke wondproblemen, moeizame heling of lange revalidatie. Het afsterven van de nieuwe borst komt voor in ongeveer 1% der gevallen. Oorzaken hiervan zijn trombose of bloedklontervorming in de bloedvaten die de nieuwe borst van bloed voorzien. De reden van thrombosevorming kan technisch zijn (moeilijke anastomose van de bloedvaten of schade aangebracht aan de bloedvaten) of het ontstaan van bloedklonters in de bloedvaten door stollingsproblemen of lage bloeddrukken.
Andere complicaties kunnen zijn: verharde stukken in de nieuwe borst door vetnecrosis (afsterven van een deel van de DIEP flap door gebrekkige bloedvoorziening te wijten aan de anatomie), slechte wondheling aan de buikregio (door spanning, infectie of bloedophoping), slechte wondheling van de nieuwe borst (door infectie of eerdere bestraling van de borst) of het aanmaken van misvormde littekens (hypertrofie).
Een verzwakking van de buikwand komt in principe zeer zelden voor gezien de bezenuwing van de buikspieren intact gelaten wordt.
Na de ingreep dient u zes weken relatieve rust te respecteren. Vermijd intens sporten maar wandelen is toegelaten. Zet geen druk op de borstkas door bv zware gewichten te heffen en draag uw steunbh om de nieuwe borst te ondersteunen. U kunt zich dagelijks douchen maar vermijd het nemen van een bad tot alle wonden mooi genezen en toe zijn. Autorijden is best te mijden de eerste drie weken na de ingreep. Eet gezond en vooral proteïnerijke voeding die het herstel en wondgenezing zal bevorderen.
Ons medisch team beantwoordt graag uw vragen, ook over behandelingen en tarieven.
